تبلیغات
هیچ جا خونه آدم نمی شه - مطالب مشهد گردی

هیچ جا خونه آدم نمی شه

هفته پیش تو خونه مامان اینا یک بروشور تبلیغاتی انداخته بودن که یکی از آگهی هاش تو صفحه های وسطش حسابی وسوسه ام کرد. آگهی یک شیرینی فروشی بود که انواع شیرینی های معروف فرانسوی رو می پخت. آخر شبی که فرداش می خواستیم برگردیم خونه با هومن به اونجا یک سری زدیم. کلی چیزهای هیجان انگیز داشت که خوب خودمون بلد بودیم درست کنیم و هومن خوشگل تر و بهترشو درست می کنه. اما دست خالی که نمی شد از اونجا بیرون اومد.

برای خودمون این ماکارون های خوشگلو خوشرنگو خریدیم که درست کردنشون زحمت داره و خودمون یک بار درست کردیم و بعد دیگه تنبلیمون اومد که بازم درست کنیم.

ماکارون یک شیرینی معروف فرانسوی هست که از پودر بادام و پودرقند و سفیده تخم مرغ درست می شه و با اضافه کردن رنگ های خوراکی خوشگلش می کنن. بعد هم دو تا ماکارون رو با یک کرم به هم می چسبونن. هر کدوم از این چهار تا ماکارون تو عکس از دو تا ماکارون تشکیل شدن که با یک کرم به هم چسبیدن. قیمتشون دونه ای دوهزار تومن بود که برای رفع هوس بد نبود.

آدرس: وکیل آباد 10، لاله 5، شیرینی فروشی دارچین                             تلفن: 38838039-051


نوشته شده در دوشنبه 9 شهریور 1394 ساعت 06:50 ب.ظ توسط شف شبنم نظرات |

دو سه هفته پیش با همسرجان و برادرم رفتیم سینما فیلم ایران برگر. فیلمشو دوست نداشتم مثل آش شله قلمکار بود و طولانی و پر از سر و صداهای اضافی.

بعد از سینما برای شام رفتیم BMW Club که قسمت جلوی مغازه فروشگاه ماشین بی ام و هست و قسمت عقب ساختمان در سه طبقه مخصوص اهل شکم. طبقه اولش کافی شاپ، طبقه دوم و سوم هم برای انواع پیتزا و برگر. هر طبقه دکوراسیون مخصوص به خودشو داره و خیلی با سلیقه دیزاین شده. ما رفتیم طبقه سوم. از اونجایی که یکهویی رفتیم و برنامه قبلی نداشتیم دوربین همراهمون نبود و کیفیت بد عکسا تقصیر موبایل همسرجانه.

این یک طرف منو بود و طرف دیگه انقدر عکسش تار بود که امکان خوندنش نبود برای همین عکسشو نزاشتم.

این یکی مثلا سیب زمینی تنوری با پنیر هست که کلا چیزی ازش به خاطر کیفیت باحال عکس دیده نمی شه اما خیلی خوشمزه بود.

برادرم و همسرجان همبرگر رویال سفارش دادن که خوب بود اما همبرگرهای تاکسی برگر خیلی بهترن به نظرم.

منم پیتزا گرفتم که بی مزه بود مقداری و با اینکه هم قیمت پیتزاهای لیو بود اما انگشت کوچیکه اونم نمی شد.

قیمت ها رو دقیق یادم نمونده کیفیت عکس هم که انقدر بد بود که ... اما فکر کنم همبرگر حدود چهارده پانزده هزار تومن و پیتزا بیست و دو سه هزار تومن بود.


نوشته شده در پنجشنبه 3 اردیبهشت 1394 ساعت 12:06 ب.ظ توسط شف شبنم نظرات |

بالاخره وقت شد که بیام و توی سال جدید وبلاگمو آپ کنم.

تا اینجا که سال خیلی خوبی بوده و خوش گذشته. امسال مثل هر سال یک سفره هفت سین کوچولو انداختیم که سبزه اش عالی شده بود و کلی سفره امسالو دوست داشتم اما به علت همکاری نکردن دوربین جان ازش عکس نگرفتم. مقداری مهمون برام اومد و مقدار زیادی هم مهمونی رفتیم.

روز بیست و هشت اسفند برای تشکر از همه زحمت هایی که مامان و بابام تو سال گذشته برامون کشیده بودن ناهار دعوتشون کردیم رستوران بونو توی مجمتع کوه سر.

رستوران دکوراسیون خیلی خوبی داشت. منظره ای هم که داشت عالی بود.

برای پیش غذا سوپ سفارش دادیم که بی نهایت عالی و خوشمزه بود. البته همسرجان هم سالاد سفارش داد که یادمون رفت ازش عکس بگیریم.

برای ناهار برادرم پاستا با مرغ داشت که خیلی معمولی بود و تقریبا طعم خاصی نداشت.

مامان پاستا با سس کربن آرا داشت که بازم معمولی بود و کربن آرا های خیلی بهتری قبلا خورده بودیم.

بابا لازانیا سفارش داد که کنارش سالاد هم داشت. من ازش تست نکردم اما می گفت چندان جالب نیست.

من اسپاگتی با سس میگو داشتم که اونم خیلی هیجان انگیز نبود و اسپاگتی با سس میگویی که توی رستوران فرنی خورده بودم هزاران برابر بهتر بود.

همسر جان هم پاستا با گوشت داشت که اونم مثل بقیه غذاها چنگی به دل نمی زد.

خلاصه یک ناهار دور همی خوردیم که دور هم بودنش به همه چیز میارزید و فقط سوپ بود که عالی و بدون نقص بود.

از نظر قیمتی هم مثل فرنی بود قیمتا با این تفاوت که ما اونروز تخفیف داشتیم و کلی به نفعمون شد.

*مرسی از موبایل بابا که عکس های این پست رو برامون گرفت.

امیدوارم سال جدید برای همه عالی باشه و همه به آرزوهامون برسیم و منم بتونم تند تند خوشمزه ها و دوست داشتنی هامو آپ کنم.


نوشته شده در شنبه 22 فروردین 1394 ساعت 05:43 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

امروز صبح که از خواب بیدار شدم به شدت گشنه بودم. کلا چون شبا زود شام می خوریم ( معمولا هفت و نیم دیگه شاممونو خوردیم) صبحا زود بیدار می شم و میل به صبحانه ام زیاده.

خلاصه امروز صبح که داشتم فکر می کردم چی بخورم یکهو هوس هلیم* کردم شدید. اما خب اینجا هلیم خوب پیدا نمی شه باید دو روزی دوام بیارم تا بریم مشهد و یک هلیم اساسی بزنیم بر بدن.

توی مشهد هلیم فروشی زیاده اما بهترین و قدیمی ترین هلیم مال هلیم بهارستان هست. انقدر خوشمزه است که دلتون می خواد برین با حاجی که صاحب مغازه است و هفت تا پسر داره ازدواج کنین تا بتونین هر روز صبح هلیم بخورین. هلیم رو بعضی ها با نمک، بعضی ها با شکر و بعضی ها با دارچین می خورن. البته اینجا روی هلیم قیمه هم می ریزه که اونم خودش داستانیه از خوشمزگی. من هلیم رو ساده دوست دارم و با چیزی قاطیش نمی کنم. به هر حال اگه گذارتون به مشهد افتاد به هیچ عنوان این صبحانه لذیذ رو از دست ندین. از چهار صبح تا هشت هلیم دارن و اگه ماه رمضون باشه از ساعت سه هلیم هست تا وقتی که تموم بشه. البته ماه رمضون ها معمولا یک صف چند صد متری جلوی مغازه هست اما به نظر من که ارزششو داره. حتی من که لب به گوشت گوسفند نمی زنم این هلیم رو می خورم و ذره ای بو نمی ده و چرب نیست. کلا یک صبحانه بهشتیه.

آدرس: احمدآباد ،خیابان ملاصدرا،نبش ملاصدرا یک پلاک 47

*توی کتاب مستطاب آشپزی که همسر جان و بنده ارادت خاصی بهش داریم تاکید کرده که هلیم درسته و حلیم یک اشتباه مصطلح هست. و بازم تاکید کرده که ما انسان های با سواد جامعه از کلمه هلیم استفاده کنیم. اما من که توی لغت نامه گشتم هم هلیم بود و هم حلیم. برای شما هم لینک کردم که خودتون ببینید. اما من کلا چون از "ه" دو چشم بیشتر خوشم میاد و خوشگل تره توی این پست همش نوشتم هلیم.


نوشته شده در سه شنبه 29 بهمن 1392 ساعت 05:11 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

آخر هفته مثل اکثر مواقع رفتیم مشهد. جای همگی خالی کلی خوش گذشت. هر چند دیروز که می خواستیم برگردیم کلی توی راه اذیت شدیم (به خاطر برف شدید و بد بودن جاده راهی که همیشه دو ساعت ونیم طول می کشه رو هفت ساعته رفتیم).

ما پنجشنبه ظهر رفتیم شیرینی فروشی ای که خیلی دوستش داریم تا برای خانواده همسر جان کیک بخریم. اما به جای کیک یک دسر گلابی خریدیم برای بعد از ناهار. دسر گلابی آنسه محبوب ترین دسر ماست. بی نهایت خوشمزه است. انقدر خوبه که وقتی یک برش از اونو توی دهن می ذاریم چشمامونو می بندیم و حس می کنیم داریم روی ابرها پرواز می کنیم. اگه مشهدین حتما امتحانش کنید. البته به دلایلی دسر گلابی ما قبل از عکس گرفتن ضربه خورد و کمی به هم ریخت اما مزه اش هنوزم زیر زبونمه.

برای امتحان دو تا دسر لیوانی هم از آنسه گرفتیم. یک دسر شکلاتی که عکسش خوب نشد و یک دسر چیز کیک که عکسشو می بینید. اما خب به شهادت همسر جان دسرهایی که خودم توی خونه درست می کنم خیلی بهتره. این دو تا دسر خیلی معمولی بودن.

ولی حیف که هنوز موفق به کشف فرمول دسر گلابی نشدم. هی بازم هوس کردم و دلم خواست. ای وای یک شیرینی هم داره به اسم تگرال، ای وای اونم عاشقشم. برم برم تا بیشتر از این به سرم نزده.

من تعریف کیک هایی که برای تولد سفارشی درست می کنند رو هم خیلی شنیدم اما تا خودم چیزی رو امتحان نکنم اینجا ازش نمی نویسم.

راستی اینم آدرسش: بلوار وکیل آباد، بلوار هاشمیه، بین هاشمیه 12 و 14. تلفن: 38831616-051

شعبه دو: بلوار سجاد نبش نیلوفر


نوشته شده در شنبه 12 بهمن 1392 ساعت 06:50 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

خب اینم آخرین پست رستورانی من تا دفعه بعدی که برم مشهد. هفته پیش شب جمعه فکر کردیم کجا بریم. بعد خبر شدیم که شعبه سوم فست فود دوین توی مشهد تازگی افتتاح شده. ما دو شعبه قبلیش رفته بودیم و غذاشو دوست داریم برای همین هم رفتیم تا شعبه سوم هم تست کنیم.

دوین ساندویچ داره و هات داگ پرسی و اینجور چیزا. قیمتش ارزون نیست اما به کیفیتش می ارزه. شعبه سوم صبحانه هم داره که هر روز بوفه سرد داره به اضافه منوی گرم. آدرسش هم بلوار ملک آباد خیابان گویا هست.

من غذاشو همیشه دوست داشتم اما اینبار علاوه بر غذا عاشق دکوراسیونش هم شدم. خیلی شیک و دوست داشتنی بود فضاش.

مامانم و برادرم هات داگ رویال سفارش دادن

بابا و همسر جان هم فرانکفورتر اسلایسی داشتن

منم که هات داگ اسلایسی داشتم و خیلی هم دوستش دارم

خب اینم عکس منو. فقط شرمنده که عکسا با موبایل هست و کیفیت نداره. این هفته دوربینو جا گذاشته بودیم.

   


نوشته شده در دوشنبه 16 دی 1392 ساعت 01:21 ب.ظ توسط شف شبنم نظرات |

یک آخر هفته دیگه هم تموم شد و ما برگشتیم سر خونه زندگیمون. این هفته همش به مهمونی گذشت، چون دخترخاله ام که فرانسه درس می خونه اومده، کلا هی همه مهمونی می گیرن و ما هم که خوشحال همش در حال خوشگذرونی بودیم. اما خب همش که نمی شه خورد، هر از گاهی هم باید خودمون مهمونی بدیم. ما هم که مشهد زندگی نمی کنیم برای همین مهمونی دادن برامون کمی سخته. اما این آخر هفته تصمیم گرفتیم خاله اینا رو مهمون کنیم رستوران.

از وقتی من یک بچه یک وجبی بودم تا همین الان رستوران کاکتوس یکی از بهترین رستوران های مشهده. همه چیز اونجا برای من نوستالژیکه. از میز و صندلی گرفته تا رومیزی ها و حتی گارسونهاش که از همون زمان یک وجبی بودن من هنوزم کارشون عالیه. غذاهای زیادی داره این رستوران اما من معتقدم هر رستورانی توی یک غذا عالی عمل می کنه؛ اینجا هم با اینکه همه غذاهاش کیفیت خوب به بالا دارن اما شنیستل مرغش چیز دیگه ایه، مخصوصا با سس قارچ لذیذی که کنارش سرو می کنن.

 از نون داغی که همونجا توی تنور جلوی چشم شما پخته می شه و ماست فوق العاده ای که داره که دیگه چیزی نمی گم. بعد از غذا اگه جا داشتین کرم کارامل رو هم بزنید بر بدن که شدیدا کرم کارامل اینجا معروفه.

خب از اونجایی که اطلاعات درستی از این رستوران توی نت پیدا نکردم خودم آدرسشم بهتون می دم: مشهد، میدان ملک آباد، به طرف سه‌راه راهنمایی، خیابان احمد آباد. تلفن: ۸۴۰۲۵۴۹

*تا یادم نرفته اینم بگم که عکس اول کار من نیست و از توی اینترنت یافتم و عکس شنیستل هم دخترخاله ام با گوشی گرفته و اگه کیفیت و زاویه عکس خوب نیست به بزرگی خودتون ببخشید.

شرمنده که انقدر از رستوران می نویسم دلیلش اینه که این مدت همش به مناسبت های مختلف بیرون غذا خوردیم و منم حیفم میاد درباره جاهایی که دوست دارم اینجا ننویسم.


نوشته شده در شنبه 14 دی 1392 ساعت 03:59 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

خب از اونجایی که ما کلا عشق خوردنیم و خیلی هم دوست داریم هی بریم رستوران های مختلف؛ هفته پیش که سالگرد ازدواجمون بود، خودمونو خجالت دادیم و شام رفتیم هتل درویشی. هتل درویشی چند تا رستوران داره، ما روف گاردن رو انتخاب کردیم. از فضاش و دکوراسیونش خوشم اومد. قیمت هاش خوب انتظار داشتم زیاد باشه و بود؛ اما بازم برای یکبار امتحان کردن به نظرم میارزید. ما دو تا سوپ سفارش دادیم که یکیشو اشتباهی آوردن و بعد که بهشون گفتیم، گفتن سوپ سبزیجات نداشتیم به جاش براتون سوپ دال عدس آوردیم. خب ما هم همونو خوردیم. کیفیت غذاش خیلی خوب بود. البته مادرشوهرم یک ماه قبل رفته بود ناهار توی همین رستوران روف گاردن خورده بود و اصلا راضی نبودن اما ظاهرا به گیر نگیر داره، شبی که ما رفتیم هم سرویس دهی خیلی خوب بود هم کیفیت غذاها.

دیگه این که عکس ها رو چون زیاده توی ادامه مطلب می زارم که صفحه زیاد سنگین نشه. منو و قیمت ها رو هم که توی ادامه مطلب می ذارم که البته به قیمت منو باید حق سرویس و مالیات هم اضافه کنید. اما در کل برای ما اونشب عالی بود.


ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه 10 دی 1392 ساعت 04:43 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

من و همسری عاشق غذاییم. هم خوردن غذای خوب رو دوست داریم و هم درست کردنشو.

من عاشق عطر قهوه ام. با عطر قهوه مست می شم. عاشق کافی شاپ رفتن و نوشیدن قهوه توی کافی شاپم؛ خدا رو شکر همسری هم شدیدا با من پایه است. حالا ببینید چه قدر برام سخته که دارم توی شهری زندگی می کنم که کافی شاپ نداره. در عوض وقتایی که میریم مشهد یا میریم سفر تا بتونیم جبران می کنیم.

آخر هفته قبل که مشهد بودیم رفتیم کافی شاپ چتر. اولین بار بود که این کافی شاپ می رفتیم. خیلی کوچیک و تنگ بود، اما دکوراسیونش و محیط گرمشو دوست داشتم. قیمتش نسبت به جایی که پاتوق ماست گرون تر بود و کیفیت قهوه اش با اینکه خوب بود اما عالی نبود، من بازم پاتوقمونو ترجیح میدم (بعدا درباره اش می نویسم). اما خب برای تنوع خوب بود. من موکا خوردم و همسری لاته کارامل که دوتاش باهم شد نوزده هزار تومن (تو پاتوق خودمون می شه چهارده تومن). اینم عکساش:


نوشته شده در یکشنبه 8 دی 1392 ساعت 05:30 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |


(تعداد کل صفحات:[cb:pages_total]) [cb:pages_no]
مرجع قالب وبلاگ در میهن تمپ - طراح قالب : پیچک