تبلیغات
هیچ جا خونه آدم نمی شه - مطالب دکوراسیون

هیچ جا خونه آدم نمی شه

توی پست مربوط به رستوران سولو گفته بودم که وقت خروج از رستوران بهمون یک کاکتوس هدیه دادن، منم کاکتوس جان رو گذاشتم روی پاتختی توی اتاق خوابمون و اسمشو گذاشتم فینگیل.

این کاکتوس غول پیکر رو یکی از شاگردهام دو هفته پیش بهم هدیه داد. اونم توی اتاق خوابمون روی زمین نزدیک پنجره است، اسمش شده هرکول.

این سه تا کاکتوس رو هم پارسال همین وقتا بود که خریدم و روی پاتختی اتاق مهمون گذاشتمشون. بهشون می گم سه تفنگدار و خیلی دوستشون دارم.

کلا گل و گیاه حال آدم رو خیلی خیلی خوب می کنه. همش منتظر کمی سرمون خلوت بشه تا برای عید روی تراسمون رو پر از گل کنیم.


نوشته شده در چهارشنبه 13 اسفند 1393 ساعت 03:56 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

نمی دونم شما ماهواره دارید یا نه؟ نمی دونم اگه دارید، برنامه بفرمایید شام را نگاه می کنید یا نه؟ ما که نگاه می کنیم. نمی دونم برنامه این هفته رو دیدید یا نه؟ اما من که کلا روی اعصابم بود این خانوم صنم.

نمی خوام از اخلاقش، رفتارش یا خیلی چیزهای دیگه ای که در موردش دوست نداشتم بنویسم. می خوام از عکسهایی که بالای میز غذاخوری زده بود، بگم. عکسهایی که خیلی خیلی به نظرم فیگورهای خصوصی داشت و فقط مناسب اتاق خوابش بود، نه اینکه بزنه بالای میز غذاخوری که همه ببینن، چه برسه به اینکه بشینه راجع به اون عکسای ... حرف هم بزنه.

قبلا هم گفته بودم که استفاده از عکسهای خصوصی رو توی دکوراسیون دوست ندارم. خواستم نظر شما رو هم بدونم. شما میزغذاخوری دارین توی خونه هاتون؟ اگه دارین روی دیوار بالای میز عکس یا تابلو زدین؟ دوست دارم بدونم شما چه طوری قسمت غذاخوریه خونه هاتونو دیزاین کردین.

ما توی خونه دو تا میز غذاخوری داریم. یک چهار نفره که خودمون روش غذا می خوریم و یک هشت نفره برای مهمون. بالای هر دو هم تابلو زدم. عکساشو می ذارم، دوست دارم شما هم نظراتتونو بگین.

این تابلوییه که بالای میز غذاخوریه چهار نفره زدیم (ما چیدمانمون مدرنه برای همین تابلوهامون هم مدرن انتخاب کردیم)

اینم تابلویی که کنار میز غذاخوریه هشت نفره زدیم:


نوشته شده در چهارشنبه 16 بهمن 1392 ساعت 06:20 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

دیشب با دوستامون دور هم بودیم. همینطور بین حرفها بحث کشید به جهیزیه خریدن و چیزهای بیهوده ای که اول زندگی خریده می شه اما شاید هرگز استفاده نشه یا اصلا لزومی به وجودش توی خونه نباشه. خدا رو شکر دوستام هم درست مثل من اهل خرید اضافی نبودن و نیستن. اما گاهی توی وبلاگ ها و فضای وب، گاهی توی آرایشگاه و کوچه بازار کسایی رو می بینم و چیزهایی رو درباره خرید جهیزیه می شنوم که سرم دود می کنه.

مثلا وجود چرخ خیاطی توی همه جهیزیه ها لازم نیست، اونم برای خیلی از دخترای امروزی مثل من که متاسفانه حتی بلد نیستیم سوزن نخ کنیم چه برسه به استفاده از چرخ خیاطی؛ حالا اگه روزی احساس نیاز کردیم خودمون می تونیم بخریم نه اینکه کلی پول بالاش بره و هرگز هم استفاده نشه. یکی دیگه از چیزهایی که واقعا خریدش لازم نیست میوه خشک کن هست، حالا روی شوفاژ یا به روش های دیگه مگه نمی شه میوه خشک کرد؟ نه جون من مگه اکثر خانواده ها چه قدر و چند بار در سال میوه خشک می کنن؟ یا واقعا درک نمی کنم چرا توی آشپزخونه یک آپارتمان پنجاه متری (یا کلا توی خونه های الان که تقریبا همه اول زندگی کوچیکن) چه نیازی به ماشین ظرفشویی دوازده نفری هست؟ مگه دو نفر آدم چه قدر ظرف کثیف می کنن؟ حالا چند سال دو تا کاسه بشقابو با دست بشورن مگه آرتوروز و رماتیسم می گیرن؟ یا چرا حتما همه باید یخچال فریزر ساید بای ساید بزارن توی فسقل آشپزخونه؟ چرا حتما باید تلویزیون خیلی بزرگ و LED داشت؟

اصلا چرا بعضی ها فکر می کنن هر وسیله ای که دو شاخه داره و قابلیت فرو رفتن توی پریز برق داره باید خرید و توی یک خونه کوچیک چید تا شب پاتختی چشم فامیل شوهر و دختر خاله و خاله خان باجی های دیگه در بیاد؟ چرا یاد نمی گیریم درست زندگی کنیم و در حد نیاز واقعیمون خرید کنیم و چشم و هم چشمی نکنیم؟ بابا یاد بگیریم که حرف مردم از باد هوا هم بی ارزش تره.

شعار نمی دم. خودم فقط چیزهای ضروری رو برای زندگیم خریدم. نه چرخ خیاطی داشتم نه چرخ گوشت نه میوه خشک کن برقی نه ماست بند برقی نه خیلی چیزهای دیگه. پنج سال هم هست که خوشبخت ترین آدم روی زمینم و کمبودی حس نکردم. شما چی؟


نوشته شده در دوشنبه 30 دی 1392 ساعت 01:41 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |

خب همش که قرار نیست درباره خوراکی بنویسم. امروز داشتم توی اینترنت می چرخیدم رسیدم به فروم هایی که خانمها عکس خونه هاشونو می ذارن و بقیه بهشون همفکری می دن برای دکوراسیون. من چون عاشق دکوراسیونم با اینکه تحصیلات آکادمیک در موردش ندارم اما کلی سایت و کتاب و مجله درباره اش خوندم.

به مرور می خوام چیزهایی که توی عکسها برام آزار دهنده بود رو بگم. اولین چیز اینه که خیلی اشتباهه که روی دیوار مهمانخانه پر از عکسهای خانوادگی، عکسهای دو نفره عاشقانه و عکس بچه ها باشه. اگه خونه بزرگی داریم که نشیمن کاملا از مهمانخانه جداست ایرادی نداره که توی نشیمن خصوصی از عکس استفاده بشه اما برای مهمانخانه و قسمت غذاخوری باید از تابلو استفاده کنیم. خیلی ها به جای تابلو از پوستر استفاده می کنند. می شه یک پوستر قشنگ رو قاب کرد و به دیوار زد اما من اصلا از این کار خوشم نمیاد. پوستر به نظرم هیچ روحی نداره. تابلو باید کار دست باشه تا روح و انرژی داشته باشه و منتقل کنه. حالا این کار دست می تونه یک نقاشی آبرنگ یا رنگ روغن باشه، یا توی خونه هایی با تم سنتی، یک تابلو فرش. لازم نیست کار هنری خیلی گرون باشه اما برای من مهمه که حتما کار دست باشه.

تابلویی که عکسشو توی این پست گذاشتم یک کار رنگ روغنه که چون با رنگ مبلام هماهنگ بود بالای کاناپه توی نشیمن زدمش به دیوار.


نوشته شده در چهارشنبه 25 دی 1392 ساعت 02:18 ق.ظ توسط شف شبنم نظرات |


(تعداد کل صفحات:[cb:pages_total]) [cb:pages_no]
مرجع قالب وبلاگ در میهن تمپ - طراح قالب : پیچک